
مادر... فدای قبر بی نشانت
فدای قامت کمانت
فدای پهلوی شکسته
فدای دست نیمه جانت۲)۲
مادر...میان کوچه ها چه دیدی؟
که جان سپردی و بریدی
به جز حسن کسی نداند
تو از کشیده چی کشیدی....۲
***
مادر....زنم ز غصه ی تو فریاد
خزان شده بهارت ای یار
چه شد به پشت درب خانه
که بار شیشه ی تو افتاد...
برچسب:
نویسنده: پویان پورعلی